Soms komen er van die dingen samen waardoor je opeens een tussendoorprojectje aan het maken bent.
Eerst schreef ik in de groep Bernina Fans Soms moet je gewoon tijd maken om technieken te oefenen zodat je je horizon kunt verbreden toen ik een link naar dit pdf bestand plaatste.
En ik zag de uitleg van het bandapparaat erbij staan, een voetje dat ik al jaren in mijn kast heb liggen en waar ik maar geen vriendjes mee kan worden.
Maar laatst plaatste ik ook deze YouTube-video in de groep, en die uitleg is zo goed dat opeens het kwartje viel en mijn proeflapjes een mooie rand met biasband hadden.
Ik heb of eigenlijk had een abonnement op Cinnamon and Friends, een poppen-community waarbij je alle ins en outs leert over het maken van poppenkleertjes. Want soms gaat het net anders dan bij gewone mensenkleren omdat je met kleine deeltjes werkt of dat je het bijvoorbeeld niet over het hoofd krijgt.
Op het moment staat dat abonnement on hold omdat ik nog niet weet of ik er nog een jaar aan plak of dat ik het nu wel gezien heb allemaal.
Maar laat ik niet verder afdwalen, dit verhaal wordt al lang en ik wil over die 5 voetjes vertellen.
Deze maand wordt er bij Cinnamon onder andere een schortje gemaakt en laat dat nu een mooi project zijn om het bandapparaat te kopen.
Dus mijn bonus van deze maand van Cinnamon and Friends gebruikt voor het patroontje van een schort met ovenhandschoen. (je mag elke maand een patroon uitkiezen bij dit abonnement).
Dit gevaarte is dat bandapparaat waar ik het over heb. Met een katoentje werkt het nu heel gemakkelijk.
De eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat de eerste proef met een tricootje nog niet het gewenste resultaat gaf maar ik ga doorzetten en blijven oefenen.
Alle strikbandjes zijn met dit bandapparaat gemaakt.
Het tweede voetje is het kantstikvoetje, een heel handig voetje om strak langs een naad te stikken (of door te stikken). Je kunt bijna niet scheef stikken, let op ik schrijf bijna 🙂
Voor het zomen van de roezels heb ik het rolzoomvoetje gebruikt, ook zo’n voetje waar je handigheid in moet krijgen. En eerlijk gezegd weet ik niet zo goed wat ik tegenwoordig anders doe dan in het begin maar het werkt voor mij nu.
Niet te snel stikken, je machine op halve snelheid zetten, en vooral ook opletten dat je de stof goed de kans geeft om zich te vormen in dat houdertje (geen idee hoe ik het ander moet noemen).
Dat was dus het derde voetje.
En dan het vierde voetje, mijn favoriet, het plooi-apparaat of ook wel rimpelvoet genoemd.
Zo leuk om te zien hoe je de plooien of rimpels gevormd worden.
En de rimpels en plooien zitten ook meteen goed, ze verschuiven niet meer en je kunt ze meteen aanstikken als je dat wilt.
Dat laatste doe ik niet , ik rimpel eerst en daarna stik ik het aan de stof.
En dan hebben we nog als vijfde voetje het boventransportvoetje, dat heb ik gebruikt voor het doorstikken van de stof voor de ovenhandschoen.
Ja, mijn machine heeft Dual Feed (een ingebouwd transport) dat heel goed werkt voor heel veel stoffen.
Maar deze voet heeft zeker zijn meerwaarde om te gebruiken.
Ik kan mijn verhaal nog langer maken dan het nu al wordt maar lees hier wat het verschil is. Zij kunnen dat beter dan ik.
Het was een leuk tussendoor project, waarbij ik echt weer gezien heb hoe handig het is om de voetjes te gebruiken die je in huis hebt.
Want ben eerlijk, voetjes van Bernina zijn prijzig en dan is het zonde om ze niet te gebruiken.
Exact daar loop ik tegen aan… niet gebruiken uit vrees dat het niet lukt. Dus blijven hangen ik wat ik wel weet… maar komend jaar gaat dat mijn uitdaging worden😉. En misschien ga ik kijken of ik een groep Bernina naaisters bij elkaar kan krijgen om een paar keer per jaar gewoon te showen wat er allemaal ook kan op de Bernina . Goed bezig jij!