13 juni is de Dag van de Naaimachine, het moment om je naaimachine even in het zonnetje te zetten.
Al denkt Abbey eigenlijk dat het altijd haar dag is, want hoe vaak ik wel niet zeg hoe blij ik met haar ben. En een extra druppeltje olie zal ze misschien wel leuk vinden maar dat krijgt ze al zo vaak.
Dus voor haar is het een dag als vele andere zullen we maar zeggen. En slingers ophangen is ook weer een beetje overdreven toch?
Het is wel dan weer zo’n dag waarbij ik even aan mijn allereerste naaimachine moet denken.
De Singer Samba, ergens halverwege jaren 80 denk ik. Ik heb er veel meters mee gemaakt, het was een fijne machine.
Wat zijn we eigenlijk verwend geraaktals je de verschillen ziet tussen beide machines, wat is ook de naaimachine-wereld verandert.
Maar zoals ik al zo vaak zeg; het gaat om diegene die achter die machine zit.
Abbey kan nog zoveel handige snufjes hebben, waar ik ook dankbaar gebruik van maak, maar ik ben diegene die er iets van moet maken. Het gaat om diegene die achter de machine zit.
En ik weet van mezelf dat ik geen super-goede naaister ben, ik maak kleding en zo en ik draag het graag maar het is niet dat ik nu echt couture kan maken. Loop nog vaak genoeg te klungelen om een mooie kraag te maken.
Maar ik heb er plezier in, het geeft ontspanning en dat is het belangrijkste.
En dan kan ik het toch niet laten om de foto op te zoeken met al mijn machines, alleen Abbey staat er nog niet bij.
Het heeft wel wat nostalgisch om te zien hoe de machines vanaf die halverwege jaren 80 tot nu zijn veranderd.
Maar ik ben nu op een leeftijd dat ik me daar wel vaker over verbaas, kom tenslotte nog uit de tijd van voor internet 🙂
Leuk verhaal ,mijn eerste machine was de trap naaimachine van mijn moeder ,daar heb ik op leren naaien was een jaar of 10, een Singer later had ik zelf een Singer . Toen kwam een Husqvarna heb ik zeker 20 jaar gehad ,en al 6 jaar een Bernina 480 waar ik heel blij mee ben ,maar nu is het te warm om te gaan naaien ,fijne dag.