Als je zo’n hamsteraar bent als ik dan komt er een moment dat je er niet aan ontkomt om je kamer eens goed op te ruimen.
En dan moet je eigenlijk zo’n aanval hebben dat je heel kritisch kijkt naar wat je hebt en vooral ook in de stemming bent om dingen weg te gooien.
Ik heb het geluk dat ik een eigen naaikamer heb waar ik alles kan laten liggen zodat ik later weer verder kan gaan. Nadeel daarvan is dat die kamer dan ook nogal de neiging heeft om overvol te raken.
En nu heb ik me toch een aanval, ik ben helemaal in de stemming om dingen weg te gaan gooien.
Een voor een komen alle mappen aan de beurt en wordt alles opgeschoond.
Oude getekende lingerie-patronen van 10 jaar geleden gaan weg. Tutorials die ik uitgeprint had en toch niets mee doe gaan bij het oud papier en langzaam krijg ik wat ruimte op de planken.
Het gaat langzaam, het is een lang project want het kost energie en dat moet ik doseren.
Doe ik teveel dan gaan mijn gewrichten protesteren en kom ik niet meer vooruit. Maar met elke dag een map kom je er ook. En ja, dat frustreert ook wel want je wilt eigenlijk in een keer alles opruimen en je moet hulp vragen voor het verplaatsen van dingen maar het is nu eenmaal zo.
Maar het gaat ook langzaam want je verliest je niet alleen in herinneringen maar ook in gewetensvragen.
Want elke keer vraag ik me af waarom ik 15 jaargangen Knipmodes bewaar als ik met pdf patronen werk? Soms leuk om uit nostalgie doorheen te bladeren maar weegt dat op tegen de ruimte die ze innemen?
Tot nu toe geldt nog steeds “bij twijfel niet doen” en blijven ze op de plank staan.
We hebben ook de ruimte in ons huisje hiervoor en ze eten geen brood zeggen we hier dan.
Maar dat is meteen ook het gevaar; want als je niet oplet dan groeit je huis toch uit zijn voegen.
Ik merk nu al, terwijl ik nog niet eens bij mijn lades of kasten ben aangekomen, dat zo’n opgeruimde kamer ook op een bepaalde manier rust geeft.
Je kunt gemakkelijker bij je spullen, het is straks de bedoeling dat ik ook in een keer iets kan vinden in een van de lades en dat scheelt natuurlijk ook weer tijd en energie.
Ik las ook deze blog hierover en het idee van rust en ruimte in je hoofd door een opgeruimde kamer klinkt misschien wel zweverig maar ergens klopt het wel.
Maar nu eerst ervoor zorgen dat die opgeruimde kamer er komt. We zijn nog wel even bezig.