Tornmesjes maken een groot deel uit van mijn naai-leven.
Ze moeten hard werken hier in huize Simoneannemone.
Vaak verstoppen ze zich en zijn ze onvindbaar.
Daarom werken ze ook in teamverband, zodat er altijd wel eentje kan helpen met het lostornen van weer een verkeerd gestikte naad.
Maar dan komt er een moment dat ze toch wel een beetje bot worden, dat ze niet meer zo soepel de draadjes lostornen en dat je weet dat het moment van afscheid nemen steeds dichterbij komt.
Dus deze week kwamen met de post uit dat verre land 6 nieuwe tornmesjes die samen het dreamteam gaan vormen.
Ik vind deze het fijnste werken, het handvat is wat dikker zodat ik dat met mijn vervelende handen beter vast kan houden.
Ik ben meteen verstandig geweest en heb de oude tornmesjes meteen weggegooid. Natuurlijk pas nadat ik ze bedankt had voor hun trouwe dienst.
Afscheid nemen is zwaar, je bouwt een band samen op, maar het is hier ook geen rusthuis voor oude tornmesjes.
Nu kan ik het nieuwe dreamteam aan het werk gaan zetten.